De klokken van Arkansas

De klokken van Arkansas  Uit Chronos 1957  (Artikel aangevuld met foto’s)

(Een Amerikaanse Kamperui *)

Kamper_uien fotograaf Jan Lafeber

Kamper- uien* fotograaf Jan Lafeber

In een klein stadje in Arkansas werd op een dag de geldbuidel van de gemeente wat dun en de heren van de Raad verstuurden een circulaire aan de bewoners met de navolgende inhoud:

,, Ieder, die door de een of andere gedachte of een inval er toe kan bijdragen, de dunne geldbuidel der gemeente dikker te laten worden ,gelieve dit zo spoedig mogelijk mede te delen”. Onder de vele ideeën en voorstellen was er één, die zich snel liet verwezenlijken. De horlogemakers van de stad hadden zich aaneengesloten en stelden de gemeenteraad voor, dat zij een som geld ineens wilden schenken onder die voorwaarde, dat de stad het volgende besluit bekend zou maken:

,, Niemand mag een klok, die de juiste tijd aangeeft, in het openbaar vertonen, hetzij hij aan de horlogemakers jaarlijks een zeker bedrag betaalt, een soort pacht, hetzij hij zich een nieuwe klok aanschaft, uitsluitend en alleen voor eigen gebruik’’.

Dit voorstel werd direct aangenomen en de horlogemakers betaalden het voorgestelde bedrag aan de gemeenteraad. De volgende dag werd reeds een bezwaarschrift ingediend bij de kerken.

Op dit welkomsbord staat een toren zonder wijzers, vermoedelijk heeft het betrekking op dit verhaal. foto: www.arkansas.com

Op dit welkomsbord staat een toren zonder wijzers, vermoedelijk heeft het betrekking op dit verhaal. foto: www.arkansas.com

De wijzers van de klokken moesten worden afgenomen, indien geen pacht betaald werd. De kerk betaalde. De stad, die in de haast niet aan haar eigen klokken gedacht had, moest, of ze wilden of niet, voor de stations- en raadhuisklok pacht betalen: van de overige klokken werden de wijzers afgenomen.

De horlogemakers juichten!!

Nu woonde aan de stadsrand in een klein huisje een oude man die elke cent driemaal omdraaide, alvorens hem uit te geven. Aan de gevel van zijn huis bevond zich een klok. Niemand wist eigenlijk waarom daarboven aan het nokje van het dak een steeds goed lopende klok was ingebouwd. Maar die klok was er nu eenmaal en de aardige oude baas moest dus pacht betalen. Recht is recht. Hij ging naar het stadhuis, liet zich het besluit tussen stad en horlogemakers voorleggen, las dit, schudde zijn hoofd en mompelde: ,,Dat is heel eenvoudig. Hier staat het:….een klok die de juiste tijd aangeeft… Dat varkentje zullen we wel wassen. Hij ging naar huis, nam een ladder zette deze tegen de gevel van z’n huisje en zette de klok 20 minuten voor.

Daaronder hing hij een stuk karton, waarop het volgende was geschreven:

Nieuwe afbeelding (9) - kopieDe horlogemakers protesteerden. De man stond echter volkomen in z’n recht. Het besluit zei duidelijk, wat er verboden was en van een niet goed- lopende klok werd in dit besluit geen gewag gemaakt. Veertien dagen later was er geen enkele klok in het hele stadje te vinden, die nog de juiste tijd aanwees. Alle klokken liepen voor of achter en onder elke klok hing een stuk papier of karton, waarop het tijdsverschil stond aangegeven. Het besluit van de wijze vroede vaderen zal wel weer spoedig ongedaan gemaakt zijn.

——————————————————————————————————————–

**Het is mogelijk dat het verhaal zich af heeft gespeeld in Arkansas City.

Meer over Historic Arkansas city op: http://www.arkansas.com/places-to-go/cities-and-towns/city-detail.aspx?city=Arkansas+City

* (Een Kamper ui is een benaming voor spot- en plaagverhalen waarin  bestuurders van bepaalde plaatsen door de omgeving belachelijk worden gemaakt..)

Muurreclame voor de Kamper uien van J. J. Fels d.d. 1857 fotograaf Jan Lafeber

Muurreclame voor de Kamper uien van J. J. Fels d.d. 1857 fotograaf Jan Lafeber

Kamperui: https://nl.wikipedia.org/wiki/Kamper_ui chronos 8e jaargang no.14 - kopie