Verslag bijeenkomst 16 januari 2014

Vierlingsbeek, door Toon Michiels  

Wim van Boekel stelt zijn koekoeksklok af.

De opkomst was met twintig van de tweeëndertig leden weer goed. En na de gebruikelijke opening door dhr. Wetzels  gaf deze een foto presentatie van het bezoek aan het Comtoisemuseum van Bernd Deckert in Düsseldorf. Hierna ging men over naar het hoofd thema van de avond ”Koekoeksklokken”. René gaf vooraf  nog een mooie inleiding over het ontstaan van deze klokken. Daarna  kwamen de bijzondere ”Beha” koekoeksklokken van  Wim van Boekel aan bod. Wim is een fervente verzamelaar van deze, kwalitatief zeer goede klokken.  Het verdere aanbod van de door andere leden meegebrachte klokken was variërend, en verrassend groot!  Vooral het schitterende torenuurwerk van Bert Willems trok al bij binnenkomst de aandacht. In de pauze kreeg iedereen een Nieuwjaars borrel aangeboden, en kon men toosten op het Nieuwe jaar onder toeziend oog van de Nieuwjaars- of voorjaar vogel zoals de koekoek ook wel wordt genoemd.

Kunststof en een stalen spijker.

Het torenuurwerk na val !

Al doende leert men, zou je kunnen zeggen, maar een trauma blijft het voor wat Bert Willems op de bijeenkomst overkwam.  Zijn prachtig op schaal gebouwde torenuurwerk viel bij binnenkomst door de bodem van een  kunststof krat van een dubieus merk. Het deed iedereen pijn, om het  te horen en te zien.  Je weet meteen hoe laat het is, en men denkt alleen of de schade te overzien is!  Zover  Bert het ter plekke kon beoordelen wel, maar ik weet uit ervaring dat het als een trauma blijft hangen. Zelf dacht ik aan het moment dat ik twee klokken had verkocht aan, dhr. Noud van M. in Vortum- Mullem.  Een Duitse staande en een comtoise klok. Na de staande klok geplaatst te hebben vroeg ik waar de comtoise moest hangen, Hier,zei Noud van M., en wees een staalspijker in de hal aan. Nou meneer van M. dat denk ik niet, zei ik. Hoezo niet, zei Noud, omdat die staalspijker dat niet kan hebben, antwoorden ik. Oo, nee! zei Noud en hij ging zowaar aan de spijker hangen! Hang maar op zei Noud, op jouw kosten antwoordde ik. Pats, tingeling, en daar lag mijn mooie klok, die nog niet betaald was. We keken elkaar aan, nadat ik de klok van de grond optilde en de schade in een oogwenk had opgenomen, en!, zei Noud, is er nog wat van te maken.  De geëmailleerde  wijzerplaat was in ieder geval nog heel, maar de tandwielen stonden er allen scheef in. Het karkas van het uurwerk zag eruit als een parallellogram.

Bert, vertelt over zijn uurwerk.

Nou, ik kan hem vanavond  repareren en hem morgen weer ophangen. Goed, zei Noud, dan boor ik er een stevige bout in waar je hem aan kunt ophangen. Hij betaalde de klokken, en toen ik naar huis reed dacht ik, dat wordt werken:  as tappen, richten enz. enz. Was ik niet wat voorbarig geweest om te zeggen: morgen loopt hij weer.  Hoe lang ik die avond gewerkt heb weet ik niet meer, maar de volgende dag heb ik hem weer opgehangen, en  ik denk dat ze nog loopt, want er is nooit meer gebeld voor onderhoud of reparatie. Dus Bert een goede klok kan tegen een stootje en ik hoop dat dit voor jouw geen reden zal zijn, om de klok niet mee te nemen naar een volgende bijeenkomst. Want, het is een bijzonder uurwerk en een bijzondere avond, waar menigeen nog aan terug zal denken. Inmiddels is Bert al bezig de schade aan o.a.een tandwiel te herstellen.

Bert Willems legt het een en ander uit, met op de voorgrond de twee Beha klokken.

Gerestaureerde koekoeksklok.

Het gerestaureerde uurwerk van bovenstaande klok.Gerestaureerde koekoeksklok.

Bijna gereed.

Een veel voorkomende koekoeksklok, uit de tweede helft van de 20e eeuw.

Duidelijk zijn de gedeeltelijk kunststof blaasbalgen te zien en het serie uurwerkje.

Beha klokken op de voorgrond