Niet zomaar ( een) klokkenmaker !

Niet zomaar ( een) klokkenmaker !

Door Toon Michiels, Vierlingsbeek  december 2013

Sjef Cornelissen, Gilze

Het komt wel eens meer voor dat ik een e-mail of telefoontje krijg, met de vraag, of ik interesse heb in een partij klokken of gereedschap.  En dit keer was het van de dochter was van Sjef Cornelissen, klokkenmaker uit Gilze. Haar vader ging verhuizen en het was onmogelijk om zijn gereedschap, onderdelen en klokken die hij nog bezat daarheen mee te nemen. Ze vroeg of ik misschien interesse had voor deze partij!  We maakten een afspraak, en ze kwam met haar man langs, de wagen afgeladen vol. Na de zaak bekeken te hebben kwamen we gezamenlijk tot een prijs, en de handel werd afgeladen. Er zaten enkele mooie zelfgemaakte gereedschappen bij. Daarom vroeg ik of ze wat meer kon vertellen over haar vader. Het was voor mij duidelijk dat het een vakman betrof. Ik stuur wel een mail met wat gegevens over mijn vader vertelde ze.  In die mail stond dat Sjef Cornelissen de zoon was van Toon Cornelissen.

 

Mijn grootvader, schreef ze, Toon Cornelissen uit Gilze, is begonnen als klokken/horlogemaker met daarnaast een fiks aantal bijbaantjes om zijn gezin te eten te kunnen geven. Hij bracht telegrammen rond, was stratenfotograaf (de foto’s werden verkocht als ansichtkaarten), had een groentetuin en maakte meubels voor eigen gebruik. Hij was een precies man en het deed hem pijn dat mijn vader dat niet was.  Opa had zijn zoon graag naar de opleiding voor klokkenmakers in Breda gestuurd, maar er was geen geld en daarom ging mijn vader fietsen maken om te sparen voor de opleiding.

Later ging hij bij Ericsson werken om zich te bekwamen in het fijne werk. Toen er eindelijk geld was om de studie te beginnen kwam de oorlog. Treinstellen werden gebombardeerd en met de fiets naar Breda was geen optie, omdat het veel te gevaarlijk was. Er lag immers een militair vliegveld tussen Gilze en Breda. Opa heeft hem het vak dan maar zelf geleerd. Ze moesten zelf de raderen voor de uurwerken maken, want leveranciers bestonden nog niet.

Na de oorlog begon mijn vader, nog even samen met opa, een winkeltje in de Tuinstraat in Rijen. En al gauw kreeg hij concurrentie van de Firma Hoogland. Mijn vader had geen diploma’s en dat kon problemen op gaan leveren. Hij heeft toen een werkstuk moeten maken en heeft op grond van ervaring en leeftijd alsnog een diploma gekregen.

In september hebben wij afscheid genomen van mijn vader. Hij overleed op 87 jarige leeftijd. Het merendeel van zijn geliefde klokken en gereedschap heeft hij verkocht aan Toon Michiels. Hij vond het moeilijk om er afscheid van  te nemen, maar had er vrede mee toen hij zijn spullen kon overdragen aan een aantal liefhebbers van het oude klokkenmakers ambacht.

Tot zover de gegevens over  en van de familie Cornelissen.

Van de klokken en het gereedschap  die ik had gekocht, zijn de gereedschappen inmiddels bij  een vader en zoon die lid zijn van de klokkengroep Vierlingsbeek. Het zijn  echte liefhebbers en verzamelaars. De oude Friese onderdelen zijn naar een hobbyist in de buurt van Culemborg gegaan. En een van de klokken is bij mijn broer beland.  En de rest!  Ja, daar was helaas geen belangstelling voor en daar heb ik een ”week “ over gedaan om alles te demonteren.

Echter ook van klokken demonteren wordt je wijzer!

Arrondeermachine

Friese klok onderdelen.

Interieur winkel in Gilze

Voor de sloop!

Na de sloop!